Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Λασπότρυγγας

Λασπότρυγγας στην αλυκή Νάξου. Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης
Παρυδάτιο πουλί με μέγεθος (20εκ.) πολύ μικρότερο από την Αβοκέτα και τη Λιμόζα. Όπως συμβαίνει με όλα τα παρυδάτια διαθέτει μακριά πόδια που στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουν ένα λαδοκίτρινο χρωματισμό. Το ράμφος είναι σκούρο και σχετικά μακρύ, πολύ κοντύτερο όμως από αυτό της Λιμόζας. Η ράχη του είναι σκούρα καστανή με πολλές λευκές κηλίδες, ενώ ο λαιμός και το στήθος είναι γκριζωπά με μικρές σκουρόχρωμες διάσπαρτες κηλίδες. Πολύ χαρακτηριστικός είναι ο λευκός χρωματισμός στην περιοχή του φρυδιού και η λευκή κοιλιά.

Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Λευκοτσικνιάς

Λευκοτσικνιάς στην αλυκή Νάξου. Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης

Ένας από τους πιο γνωστούς Ερωδιούς. Αποδημητικό κυρίως πουλί, που περνάει από την Ελλάδα κατά την μετανάστευσή του από την Βόρεια Ευρώπη προς την Αφρική και αντίστροφα. Αρκετά όμως ζευγάρια ζουν όλο το χρόνο και φωλιάζουν στη χώρα μας κυρίως στον Αμβρακικό κόλπο.
Γενική Περιγραφή: Είναι Ερωδιός μεσαίου μεγέθους με κατάλευκη όψη. Ξεχωρίζει από τα μαύρα πόδια του με τα κίτρινα δάχτυλα και το μαύρο μακρύ, λεπτό ράμφος του. Την άνοιξη τα δάχτυλα των ποδιών του γίνονται ακόμη πιο κίτρινα. Κατά την εποχή του ζευγαρώματος και της αναπαραγωγής το πουλί φοράει το πιο εντυπωσιακό στολίδι του που είναι ένα μακρύ λεπτό λοφίο που κρέμεται προς τα κάτω, ενώ το σύνολο ολοκληρώνεται με τα φτερά από τους ώμους του, που μακραίνουν και σχηματίζουν ένα κρεμαστό ανάλαφρο μανδύα.

Μαυρότρυγγας

 Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης
Είναι είδος παρυδάτιου πουλιού που αναζητά τροφή σε ρηχά νερά. Αναπαράγεται κοντά στον Αρκτικό κύκλο. Το χειμώνα μεταναστεύει νοτιότερα έως και την υποσαχάρια Αφρική. Το είδος διέρχεται από την Ελλάδα κυρίως κατά τη διάρκεια των μεγάλων μεταναστευτικών του μετακινήσεων ενώ σημαντικοί για το είδος αριθμοί παρατηρούνται και τον χειμώνα.

Κιτρινοσουσουράδα

Κιτρινοσουσουράδα στη Νάξο. Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης
Η Κιτρινοσουσουράδα έχει λαδοπράσινη ράχη και κίτρινη κοιλιά, ενώ το κεφάλι παίρνει διάφορους χρωματισμούς ανάλογα με το υποείδος (μπορεί να είναι κίτρινο, σταχτί, ή μαύρο). Όπως και οι άλλες Σουσουράδες έχει μακριά ουρά, λεπτό ράμφος και λεπτά πόδια. Είναι η πιο «κίτρινη» σουσουράδα και φωλιάζει σε λίμνες και άλλους υγρότοπους. Είναι η μόνη από τα τρία είδη που το χειμώνα εγκαταλείπει εντελώς την Ευρώπη και ξεχειμωνιάζει στην Αφρική. Στην Ελλάδα εμφανίζεται κατά την μετανάστευση (από τέλη Μαρτίου έως το Μάιο και από τον Αύγουστο έως το Σεπτέμβριο).

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Κατσουλιέρης

Κατσουλιέρης στον Άγιο Γεώργιο Νάξου. Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης 



Από τα πιο διαδεδομένα είδη κορυδαλλών, στενός συγγενής με την σταρήθρα, είναι ο κατσουλιέρης. Είναι ένα χαρακτηριστικό πουλί της ελληνικής υπαίθρου, επιδημητικό που συναντάται όμως και σε μεγάλου πληθυσμούς στην Κύπρο, την Ευρώπη, την Ασία και την Βόρεια Αφρική. Η Ευρωπαϊκή του ονομασία είναι Crested lark, ενώ στην Κύπρο είναι γνωστός με το όνομα Σκορταλλός. Ο κατσουλιέρης κάνει αισθητή την παρουσία του όπου υπάρχουν χέρσα εδάφη, βοσκότοποι, καλλιέργειες.

Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

Γερακίνα

Γερακίνα στην Απείρανθο. Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης

Tο πιο τυπικό αρπακτικό της Ελλάδας. Όλοι θα έχουμε δει τη γερακίνα των δημοτικών μας τραγουδιών να γυροπετάει πάνω από αγρούς ή να κάθεται σε στύλους. Έχει μέτριο μέγεθος (51-57cm), με αετόμορφη σιλουέτα και ποικίλια αποχρώσεων στο φτέρωμα, με βασικό χρώμα το καφέ. Το πάνω μέρος του σώματός της είναι σκούρο καφέ ενώ το κάτω μέρος άσπρο με καφετιά στίγματα με διάφορες αποχρώσεις. Η ουρά είναι ραβδωτή με πιο ευδιάκριτη την ακραία λωρίδα.

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Καλαμοκανάς

Καλαμοκανάς στο αεροδρόμιο Νάξου. Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης

Παρυδάτιο ασπρόμαυρο πουλί (43 εκ.), με πολύ μακριά κόκκινα πόδια τα οποία προεξέχουν πολύ από την ουρά κατά την πτήση. Άσπρο χρώμα έχει στο στήθος στην κοιλιά και στην ουρά, ενώ μαύρη είναι η ράχη και οι φτερούγες. Χαρακτηριστικά επίσης είναι το μακρύ μαύρο ράμφος του και το τριγωνικό σχήμα των φτερούγων κατά την πτήση. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μινιατούρα πελαργού λόγω της χρωματικής ομοιότητας του μ’ αυτόν. Ο Καλομακανάς είναι μεταναστευτικό είδος, διαδεδομένος καλοκαιρινός επισκέπτης στην Ελλάδα από Μάρτιο μέχρι τον Σεπτέμβρη. Αναπαράγεται σε υγρότοπους με ρηχά νερά, συχνά σε αλμυρόβαλτους, αλυκές, ρηχά έλη. Φωλιάζει συχνά σε αραιές αποικίες, ακόμα και σε υγρότοπους άν δεν παρενοχλείται.

Καρδερίνα

Μία καρδερίνα στην Κεραμωτή Νάξου. Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης 

Η καρδερίνα είναι στρουθιόμορφο πτηνό, του γένους Carduelis και ανήκει στην οικογένεια των σπιζιδών. Είναι ωδικό πτηνό και ζει κατά σμήνη σε δάση και σε λιβάδια, όπως επίσης σε κήπους και σε αγρούς. Απαντάται σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Δυτική Ασία. Είναι αποδημητικό πουλί και το φθινόπωρο μεταναστεύει σε τόπους με πιο γλυκό κλίμα. Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με σπόρους αγκαθιών και με σκουλήκια. Αξιοσημείωτη είναι η αλληλεγγύη και η αγάπη που τρέφουν τα πουλιά αυτά μεταξύ τους.

Θαλασσοκόρακας

Αυτός ο θαλασσοκόρακας βρέθηκε να στεγνώνει τα φτερά του στον Άγιο Γεώργιο Νάξου, ανήμερα της Πρωτομαγιάς. Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης

Μικρότερος του Κορμοράνου, με μικρότερο και λεπτότερο λαιμό, μικρότερο και λεπτό ράμφος. Φτέρωμα μαύρο με πράσινες και πορφυρές ανταύγειες. Ράμφος μαυριδερό. Περιοφθαλμική και λαρυγγική περιοχή κίτρινοπορτοκαλί. Μάτια πράσινα. Λοφίο όρθιο τη περίοδο της αναπαραγωγής (χαρακτηριστικό). Γεννά πάνω από 8 αυγά. Τα κλωσσά 28-31 ημέρες. Πετούν μετά από 53 ημέρες. Ζει 16 χρόνια. Τρέφονται με ψάρια τα οποία συλλαμβάνουν βουτώντας στη θάλασσα..και μετά ....κάθονται σε βράχους ή γυμνά κλαδιά να στεγνώσουν μιας και τα φτερά τους δεν είναι αδιάβροχα.

Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

Σπίνος

Ο θηλυκός σπίνος αυτός βρέθηκε να τσιμπολογάει σπόρους από το έδαφος στο χωριό της Κεραμωτής, το μεσημέρι της Πρωτομαγιάς. Φωτογραφία: Γιάννης Μπανακάκης


Ο σπίνος διαθέτει κομψό παράστημα και όμορφο φτέρωμα με λαμπερά, εντυπωσιακά χρώματα. Η διαμόρφωση του φύλου είναι εμφανής. Τρέφεται με σπόρους, έντομα αλλά προτιμά και τα φρούτα και τα λαχανικά. Συνήθως σχηματίζει σμήνη με πουλιά του είδους του αλλά και μικτά. Κινείται με ευκολία είτε στο έδαφος για τροφή, είτε πετώντας. Αναπαράγεται συνήθως την άνοιξη και γεννά 2 φορές τον χρόνο 3 έως 5 αυγά. Χτίζει τη φωλιά του σε σημείο τέτοιο ώστε να μην είναι ορατή προς τους εχθρούς του. Οι φωλιές χτίζονται από τα μέσα Απριλίου έως και τον Ιούλιο. Δείχνει προτίμηση σε μέρη με φυλλοβόλα δένδρα, κωνοφόρα και μικτά δάση, σε πάρκα, σε χώρους στάθμευσης και σε κήπους για την αναπαραγωγή του.